Onthulling van de ziel

Het doorbreken van het dominante denken en het ervaren van de ruimte, zijn echter eerste stappen op weg naar de onthulling van de ziel. Verschillende beelden, veronderstellingen en oordelen, die we over andere mensen en gebeurtenissen hebben, zijn hardnekkig van aard en blijven steeds terug komen. Dat komt voornamelijk doordat we krampachtig blijven vasthouden ons ik-besef. Ook al kan ik mij openstellen voor de ander en ben ik bewust van het feit dat ik steeds allerlei concepten en begrippen op de ontmoeting projecteer, ik blijf gevangen in mijn eigen egocentrische levenshouding. Ik heb steeds de neiging mijzelf te zien als bron van het leven. Ik blijf op zoek naar de kern van geluk in mijzelf. Ik ben gericht op de ander en ik geef mijn mening en advies. Het ‘ik’ speelt hier dus steeds de grote rol. Als we niet in staat zijn deze egocentrische levenshouding los te laten en ons aan onze eigen zelfbeeld blijven vasthouden, leven we in een beperking of vernauwing. We worden dan steeds weer opnieuw geleefd door onze gedachten en gevoelens en zijn we afgeschermd van de levende ervaring.

Een derde stap binnen de fenomenologische methode is gericht om te proberen deze egocentrische neiging te neutraliseren. We dienen de ik-gerichtheid los te laten en werkelijk open te zijn voor de levende ervaring, zonder dat we meteen met van alles geïdentificeerd raken. Maar hoe doe je dat? Want als we zelf aan de slag gaan om ons ik-besef los te laten, is het net alsof we onszelf proberen aan de eigen haren uit het moeras trekken of dat we onszelf willen op te tillen. Dat lukt dus niet. Het gaat er nu om dat we werkelijk los laten zonder op onszelf gericht te zijn. Dit vraagt een houding van overgave:

Voel een ontspannen houding, ervaar de open doorschijnende ruimte-die-je-bent.
Stem je af op de stilte, de stilte die schuil gaat achter elk geluid. 

Het is een diepe levende stilte. 
Zodra je merkt dat je afgeleid wordt door allerlei gedachten, gevoelens of beelden, merk dit rustig op maar ga niet meedenken, meevoelen en meeverbeelden.
Laat alles gaan en ervaar weer de stilte. Helemaal stil zijn op niets gericht, een gevoel van overgave, zonder iets vast te grijpen, helemaal open en doorschijnend.
En dan …… wordt je aanwezig gesteld, wordt je geademd en wordt je gemaakt tot een levende ziel, voorbij het vastgrijpen aan jezelf.


~Kees Voorhoeve

Uit: Fenomenologie en Spiritualiteit

In Eenheid Zijn [3]

Bewustzijn is als de ruimte, waarin geen plaats is voor verwarring of negativiteit; de zon beweegt er doorheen en schijnt in elke richting. Als de zon opkomt en de hele aarde verlicht, wint de ruimte niet aan helderheid; en als de zon ondergaat, verduistert dat de ruimte niet. De verschijnselen van licht en donker wisselen elkaar af, maar de aard der ruimte blijft ongewijzigd.

Zo is het ook met de Geest van de Boeddha en van levende wezens. Wanneer je denkt dat de Boeddha een pure, heldere of Verlichte verschijningsvorm vertegenwoordigt of dat levende wezens een aangetaste, duistere of vergankelijke verschijningsvorm vertegenwoordigen, dan zullen deze ideeën die voortkomen uit gebondenheid aan vorm jou afhouden van het hoogste inzicht - en zo zullen er evenveel eeuwen verstrijken als er zandkorrels zijn langs de Ganges.

Er is slechts Eén Bewustzijn, en verder is er niet het geringste waar je vat op kunt krijgen; dit Bewustzijn is de Boeddha. Als jullie, leerlingen van de Weg, geen oog krijgen voor het wezen van jullie Geest, zul je de Geest inkapselen met verstandelijk denken; dan zul je de Boeddha buiten jezelf zoeken en gebonden blijven aan vormen, devote praktijken, enzovoort, en dat is alleen maar nadelig en niet bepaald de weg naar het hoogste inzicht.

~Huang Po

Noah Levine: The Heart Practices

It's easy to hate and point out everything that is wrong with the world; it is the hardest and most important work in one's life to free oneself from the bonds of fear and attachment. 
~Noah Levine [Dharma Punx: A Memoir]